Logo gemeentenieuwsonline.nl
 “Dit is een voorbeeld van een beeld dat ik heb gemaakt voor de ouders van een overleden jongen. Hij was dol op vlinders"
“Dit is een voorbeeld van een beeld dat ik heb gemaakt voor de ouders van een overleden jongen. Hij was dol op vlinders"

Marion Peters vangt herinneringen in beeld 'Rouwkunst maken is soms pittig, maar wel dankbaar werk'

ZEVENAAR/DOESBURG – Marion Peters maakt (rouw)kunst. Nu het bijna Wereldlichtjesdag is krijgt de Zevenaarse veel opdrachten van nabestaanden, waaronder ouders van overleden kinderen. Deze kunst brengt veel emoties met zich mee. In beeld gevangen herinneringen noemt ze het zelf.

"Zondag 8 december is het Wereldlichtjesdag. Op deze dag worden wereldwijd alle overleden kinderen herdacht. Op deze bijzondere dag staan we stil bij en delen we dierbare herinneringen", vertelt Marion. De lichtjesdagen inspireerden haar om iets te doen voor de nabestaanden. Ze besloot de levensverhalen op te tekenen en te verwerken in beeldende kunst. Zo ontstond het idee voor haar rouwkunst.

Elke dag fietst Marion naar haar winkel en atelier in het centrum van hanzestad Doesburg. "Ik vind het heerlijk om mijn hoofd al fietsend leeg te maken. Een mooiere scheiding tussen privé en werk is er niet." Marion begon haar creatieve carrière in 1997. "Ik besefte dat ik altijd al creatief bezig wilde zijn, ik wilde werken met eerlijke producten en leven vanuit mijn passie."

Samen met haar zoon Jeroen, die nu de onderneming 'De Buitenkok' runt, ging ze aan de slag onder het motto 'Proef, voel, beleef'. Als ambassadeur van Liemers Trots verkoopt ze in haar winkel Zenz streekproducten van de kleine streekproducenten uit de Liemers. Daarnaast maakt ze zelf zeep en persoonlijke verzorgingsproducten van natuurlijke ingrediënten. De workshops die ze organiseert halen haar bezoekers even uit de dagelijkse sleur. En ze werkt er op verzoek aan rouwkunst.

"In het gesprek met de mensen luister ik heel goed naar het verhaal over de overledene. Zo leer ik die persoon ook kennen. Ik vind het belangrijk om te weten of deze bijvoorbeeld graag buiten was, of er van hield om naar het water te gaan, of misschien een lieve oma was, of een beetje gekke opa. Die karaktertrekken probeer ik te vangen in een beeld of schilderij." Marion pakt een beeld van een bol op een sokkel met daar bovenop een vlinder. "Dit is een voorbeeld van een beeld dat ik heb gemaakt voor de ouders van een overleden jongen. Hij was dol op vlinders. In de bol is as van de jongen verwerkt. Ik heb er een stukje van zijn favoriete t-shirt in verwerkt. Op het origineel heb ik nog wat steentjes geplaatst, omdat die altijd wel in zijn broekzakken zaten, vertelde zijn moeder. Zo'n detail maakt een kunstwerk heel persoonlijk en bijzonder. Ik verwerk ook vaak een lakentje of lievelingsknuffel in gedenkkunst voor ouders. Het is een bijzondere zoektocht naar de dierbaarste herinneringen." De nabestaanden denken zelf mee over het kunstwerk en werken er vaak ook aan mee. Dat werkt erg helend. Marion: "Rouwkunst maken is heel dankbaar werk en er wordt best wel eens gelachen. Maar soms is het heel pittig. Dan neem ik even afstand door me weer meer met het maken van zeep en het geven van de workshops bezig te houden. Ik ben blij met die balans in mijn werkzaamheden."

Meer berichten